Transmisja sygnałów mowy:

Ta podstawowa funkcja była wykorzystywana od początku istnienia telefonii. Odbywa się na częstotliwości i szczelinie czasowej. W zależności od zastosowanych metod kodowania telefon może zająć całą lub pół szczeliny czasowej. To, które z rozwiązań wybierze, zależy od Kontrolera Stacji Bazowych, który podejmie decyzje na podstawie zajętości sieci w komórce w której znajduje się abonent.

Transmisja danych:

Pierwsze rozwiązaniem było wprowadzenie do telefonii Circuit Switched Data – CSD. Umożliwiało to przesyłanie danych z prędkością transmisji 9,6 kb/s. Połączenie zajmowało jedną szczelinę czasową, tak jak przy zwykłej rozmowie. Dzięki kolejnemu rozwiązaniu nazwanym High Speed Circuit Switched Data (HSCSD) można było przesyłać dane z prędkością 14,4 kb/s w jednej szczelinie czasowej. Na potrzeby jednej transmisji można było ich przydzielić aż cztery, co dawało 57,6 kb/s. Oba te rozwiązania miały podstawową wadę: były one bardzo kosztowne.

Z rozwojem technologii pojawiły się nowe rozwiązania. Pojawiły się GPRS przesyłające dane z prędkością transmisji to 30 – 80 kb/s. Oraz jego rozszerzenie EDGE, który w większości obecnych systemów przesyła dane do 236.8 kbit/s.

Przesyłanie wiadomości:

Jest to usługa pozwalająca na wysyłanie i odbieranie wiadomości. Wyróżniamy formaty:

SMS- czyli krótkie wiadomości tekstowe.

EMS- rozszerzenie formatu SMS. Pozwala na dołączenie do wiadomości SMS grafiki, dźwięku lub animacji w formacie WBMP.

MMS- bazuje na transmisji danych GPRS. Wykorzystywana jest to przesyłania formy audiowizualnej: dźwięku, obrazu, video.

Telefony komórkowe posiadają również dodatkowe oprogramowanie takie jak: budzik, kalkulator, notes, organizer, konwerter. Oraz wbudowane urządzenia: dyktafon, odtwarzacz MP3, GPS, kamera czy aparat fotograficzny. Do tego większość obecnych telefonów komórkowych posiada łącze z internetem.